(Latin) On the Last Times, the Antichrist, and the End of the World
Mr. Pseudo Ephraem
On the Last Times, the Antichrist, and the End of the World
Latin Text
by Pseudo-Ephraem
1. Fratres karissimi, spiritui sancto credite, qui loquitur in nobis. Iam
antea diximus, quia mundi finis in proximo est, et consummatio superest. Numquid non in hominibus prima fides emarcuit? Quam uidentur in
pueris . . . . . . . ., in antistibus criminosa, in sacerdotibus falsidici, in leuitis periuria, in ministris maleficia, in senioribus adulteria, in iuuenibus
luxuria, in mulieribus falsus aspectus, in uirginibus adulter affectus! Et in his omnibus bella Persarum sunt, ac diuersarum gentium inminere et
regnum aduersus regnum insurgere . . . . . . .; et cum coeperit regnum
Romanorum gladio consummari, adest aduentus mali. In expletione enim Romani regni necesse est saeculum consummari. In illis diebus ueniunt ad regnum Romanum duo fratres, et uno quidem animo praesunt, sed
quoniam unus praecedit alium, fiet inter eos scidium. Soluitur itaque
aduersarius et excitabit odium inter regna Persarum et Romanorum. In
illis diebus multi consurgunt contra regnum Romanum, et populus
Iudaeorum aduersarii eius erunt. Erunt enim commotiones gentium et
auditiones malae, et erunt pestilentiae et fames et terrae motus per loca, et
captiui ducentur in omnes gentes, et erunt poelia et opiniones proeliorum, et multa comedet gladius a solis ortu usque ad occasum. Et erunt tempora periculosa nimis, quae non sinunt mentem de melioribus cogitare prae
timore et perturbatione, cum multae pressurae et desolationes regionum
aduenerint.
2. Debemus itaque, fratres mei, intellegere, quid inmineat uel incumba. Iam facta sunt fames et pestilentiae, commotines gentium et signa, quae a Domino praedicta sunt, iam consummata sunt, et non est aliud, quod
superest, nisi aduentus mali in expletione regni Romani. Quid ergo occupamur in terrenis negotiis, et mens nostra adfixa tenetur in
concupiscentiis mundi uel sollicitudinibus saecularium? Quid ergo non
proicimus a nobis omnem actuum terrenorum sollicitudinem et nosmet
ipsos praeparamus in occursum domini Christi, ut nos eruat a confusione,
quae uniuersum obruet mundum? Credite mihi, fratres karissimi, quia
aduentus Domini prope est, credite mihi, quia mundi finis in proximo est,
credite mihi, quia nouissima hora est. Aut, nisi oculis uestris uideritis, non
creditis? Uidete, ne in uobis conpleatur prophetae illa sententia dicentis:
Uae his, qui concupiscunt uidere diem Domini! Omnes enim sancti et electi Dei ante tribulationem, quae uentura est, colliguntur et ad Dominum
adsumuntur, ne quando uideant confusionem, quae uniuersum propter
peccata nostra obruet mundum. Itaque, fatres karissimi mihi, undecima
hora est, et finis huius mundi ad metendum peruenit, et angeli, accincti et
praeparati, falces in manibus tenent, Domini expectantes imperium. Et nos caeca infidelitate mundum ad occasum peruenientem mane putamus
existere. Commotiones gignuntur, bella diuersarum gentium proeliaque et
incursiones barbarorum inminent, et regiones nostrae desolabuntur, et nos
nec auditum, nec aspectum pertimescimus, ut poenitentiam utique
agamus; etiam nobis metum incutiunt, et nec sic conuerti uolumus, cum
indigeamus utique poenitentia pro nostris facinoribus!
3. Cum ergo aduenerit mundi finis, consurgunt bella diuersa,
commotines undique, terrae motus horribiles, perturbationes gentium,
tempestates per loca, pestilentiae, fames, sitis per itinera, pericula magna
per mare et aridam, persecutiones assiduae, occisiones atque iugulationes
ubique, timor in domibus, pauor in urbibus, tremor in itineribus,
suspectiones in mari, sollicitudo in plateis. In deserto obstupescunt
homines, in ciuitatibus liquefiunt animae. Non dolebit amicus super
amicum, nec frater pro fratre, nec parentes pro filiis, nec seruus fidelis pro
domino, sed una necessitas operiet uniuersos, nec quisquam potest reperiri in tempore illo, qui non totus ad periculum [proprium intentus] sit, sed
omnes, timore constricti, tabescunt ob incumbentia mala.
4. Cumque igitur concutietur terra a gentibus bellicis abscondent se
homines in montibus et saxis, per speluncas et cauernas terrae, per
sepulchra et monumenta mortuorum et illic a pauore contabescentes
spirant, quia non est quoquam fugere, sed erit undique concessio et
pressura itolerabilis. Et qui in oriente sunt, fugient ad occidentem, qui
autem sunt in occidente, fugient ad orientem, et non est locus tutior
usquam, quia operietur mundus a nequissimis gentibus, quarum aspectus
ferarum magis quam hominum esse uidetur. Gentes enim illae horribiles
nimis, profanissimae et coinquinatae, quae nec uiuis parcunt, nec mortuis
uiuos conterent, mortuos comedent, carnem morticinam edunt, sanguinem
iumentorum bibunt, terram polluunt, uniuersa contaminant, et qui resisterepossit, non est. In illius diebus non sepelientur homines, nec Christianus,
nec haereticus, nec Iudaeus, nec paganus, quia prae pauore et formidine
non est, qui humet eos; omnes namque fugientes semet ipsos ignorant.
5. Cumque conpleti fuerint dies temporum gentium illarum, postquam
terram conrumperint, requiescet; et iam reqnum Romanorum tollitur de
medio, et Christianorum imperium traditur Deo et Petri; et tunc uenit
consummatio, cum coeperit consummari Romanorum regnum, et expleti
fuerint omnes principatus et potestates. Tunc apparebit ille nequissimus et
abominabilis draco, ille, quem appellauit Moyses in Deuteronomio, dicens: Dan catulus leonis, accubans et exiliens ex Basan. Accubat enim, ut rapiat et
perdat et mactet. Catulus leonis uero non sicut leo de tribu Iuda, sed
propter iram rugiens, ut deuoret. Ex Basan autem exiliet. Basan quippe
interpretatur confusio. Ex confusione iniquitatis suae consurget. Qui sicut
perdix colliget sibi filios confusionis, et multiplicabit agere, et uocat, quos
non genuit, sicut dicit Hieremias propheta. Etiam in nouissimo die
relinquent illum uelut confusum.
6. Cum ergo uenerit mundi finis, ille nefandus, mendax et homicida de
tribu nascitur Dan. Ex semine uiri et ex inmunda uel turpissima uirgine,
malo spiritu uel nequissimo mixto, concipitur. Sed nefandus ille conruptor potius animarum quam corporum, dumque adulescens, subdolus draco
sub specie institiae uidetur uersari, antequam sumat imperium. Erit enim
omnibus subdole placidus, munera non suscipiens, personam non
praeponeus, amabilis omnibus, quietus uniuersis, xenia non appetens,
affabilis apparens inter proximos, ita ut beatificent eum homines, dicentes:
Iustus homo hic est, nescientes, lupum latere sub specie agni, et rapacem
esse intrinseeus sub pelle ouili.
7. Sed cum coeperit adpropinquare tempus abominationis desolationis
eius, factus legitimus, sumet inperium, et, sicut dicitur in psalmo: Facti
sunt in susceptionem filiis Loth, occurrent ei primi Moabitae et Ammanitae
tamquam suo regi. Cum ergo regnum acceperit, iubet, sibi reaedificari
templum Dei, quod est in Hierusalem; qui ingressus in eo sedebit ut Deus
et iubet, se adorari ab omnibus gentibus, cum sit carnalis et inmundus et
nequissimo spiritu et carne commixtus. Tunc conplebitur illud eloquium
Danielis prophetae: Et deum paturm suorum nescibit, neque desideria mulierum cognoscet. Omnem enim cultum ad se conertet nequissimus serpens.
Proponet namque edictum, ut circumcidantur homines secundum ritum
legis antiquae. Tunc gratulabuntur ei Iudaei, eo quod eis reddiderit usm
prioris testamenti; tunc confluent ad eum in ciuitatem Hierusalem undique omnes, et calcabitur a gentibus urbs sancta menses quadraginta duo, sicut
sanctus apostolus in Apocalypsi dicit, qui fiunt anni tres et dimidium, dies
mille CCLX.
8. In his tribus annis et dimidio suspendet caelum rorem suum; pluuia
enim super terram non erit, et nubes discurrere per arem cessabunt, et
stellae difficile uidebuntur in caelo prae nimia siccitate, quae fit in tempore
saeuissimi draconis. Siccabunt enim uniuersa flumina magna et fontes
inundantes sibi ualidissimi, torrentes aridabunt uenas suas propter
intolerabilem aestum, et erit tribulatio magna, qualis non fuit, ex quo
homines coeperunt esse super terram, et erit fames et sitis inportabilis. Et
tabescent filii in sinu matrum suarum, et coniuges super genua uirorum
suorum, non habentibus escas ad comedendum. Erit enim in illis diebus
penuria panis et aquae, et nemo potest uenundare uel emere de frumento
caducitatis, nisi qui serpentinum signum in fronte aut in manu habuerit.
Tunc iacebunt aurum et argentum per plateas et indumenta pretiosa uel
lapides pretiosi, nec non et omne genus margaritarum per uicos et plateas
urbium, et non est, qui manum extendat et tollat uel concupiscat, sed pro
nihilo contemplantur uniuersa prae nimia penuria et inedia panis, quia non tuetur terra ab imbribus caeli, nec ros, nec aurarum humor erit super
terram. Illi autem, qui per deserta uagantur, fugientes a facie serpentis,
curuant genua sua ad Deum, quemadmodum agni ad ubera matrum,
salutare Domini sustinentes, errantes per solitudines edunt herbas.
9. Tunc, cum ista necessitas operuerit uniuersos, iustos et impios,
iustos, ut domino suo probentur, impios uero, ut cum suo auctore diabolo
in aeternum damnentur, aspiciens Deus humanum genus periclitantes et
afflatu draconis horribilis fluctuantes, mittit eis consolatoriam
praedicationem per famulos suos, prophetas Enoch et Heliam, qui, necdum mortem gustantes, ad pronuntiandum secundum aduentum Christi, et ut
arguant inimicum, seruati sunt. Cumque iusti apparuerint illi, confundunt
quidem aduersarium serpentem cum eius calliditate et reuocant aduocatos
fideles ad Deum, ut ab eius seductione . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .
10. Cumque peractum fuerit triennium et dimidium, tempus
Antichristi, per quod seduxerit mundum, post resurrectionem duorum
prophetarum, in hora, quam ignorat mundus, et in die quem nescit
inimicus uel perditionis filius, adueniet filii hominis signum, et prodiens
apparebit Dominus cum uirtute magna et maiestate multa, signo praeeunte eum salutaris ligni, nec non et omnibus uirtutibus caelorum cum uniuerso
choro sanctorum signum sanctae crucis gestantibus humeris, praecedente
ante illum tuba angelica, quae intonabit et dicet: Surgite, dormientes,
surgite, occurrite Christo, quia uenit hora iudicii eius! Tunc superueniet
Christus et confundetur inimicus, et interficiet eum Dominus spiritu oris
sui. Alligabitur et demergetur in abyssum ignis aeterni uinus cum patre
suo Satan; et omnes, qui illius uoluntates perficiunt, cum eo in aeternum
peribunt; iusti autem cum Domino haereditabunt uitam aeternam in
saecula saeculorum.
